Omschrijving
Het hoofdkwartier van de Verenigde Naties is het complex aan de East River, in Midtown Manhattan, waar de Algemene Vergadering en de Veiligheidsraad bijeenkomen. Het is een stukje wereldwijde diplomatie midden in New York: het terrein wordt alleen door de VN beheerd, op grond van een verdrag met de Verenigde Staten.
De gebouwen bepalen de skyline aan de rivier. De slanke glazen toren van het Secretariaat rijst op boven het lage, lange blok van de raadszalen en het gebogen dak van het gebouw van de Algemene Vergadering. De grote zaal biedt plaats aan 1.800 mensen, de grootste ruimte van het complex, met twee muurschilderingen van Fernand Léger.
De tuinen en de beelden zijn het deel waar iedereen van kan genieten. Zoek de Knotted Gun, een revolver met een in een knoop gebonden loop, een geschenk van Luxemburg; de Japanse Vredesklok, die wordt geluid bij de lente-equinox en bij de opening van elke zitting van de Algemene Vergadering; en een stuk van de Berlijnse Muur.
Binnen hangt aan de ingang van de zaal van de Veiligheidsraad een kopie van Picasso's Guernica als wandtapijt op ware grootte, en een glas-in-loodraam van Chagall, Vrede, herdenkt Dag Hammarskjöld.
Philadelphia, San Francisco, de Black Hills van South Dakota, zelfs een eiland aan de Canadese grens: in 1946 hoopten ze allemaal de thuisbasis van de VN te worden. New York won, dankzij een schenking en een rivieroever vol slachthuizen.
Dat was Turtle Bay. Een projectontwikkelaar had er een futuristisch "X City" gepland, maar het geld kwam er nooit. John D. Rockefeller Jr. betaalde de grond en schonk die in december 1946 aan de VN.
Er was geen prijsvraag: de VN riep architecten uit tien landen bijeen, met Wallace Harrison als directeur. De vergaderingen waren stormachtig. Le Corbusier drukte zijn eigen Project 23 door en vroeg de jonge Oscar Niemeyer er geen in te dienen. Niemeyer deed het uiteindelijk toch, en het definitieve plan combineert beide.
Het complex was klaar in 1952. Légers twee muurschilderingen kregen meteen bijnamen: de ene lijkt volgens sommigen op Bugs Bunny, en president Truman noemde de andere "Scrambled Eggs".
De gebouwen bepalen de skyline aan de rivier. De slanke glazen toren van het Secretariaat rijst op boven het lage, lange blok van de raadszalen en het gebogen dak van het gebouw van de Algemene Vergadering. De grote zaal biedt plaats aan 1.800 mensen, de grootste ruimte van het complex, met twee muurschilderingen van Fernand Léger.
De tuinen en de beelden zijn het deel waar iedereen van kan genieten. Zoek de Knotted Gun, een revolver met een in een knoop gebonden loop, een geschenk van Luxemburg; de Japanse Vredesklok, die wordt geluid bij de lente-equinox en bij de opening van elke zitting van de Algemene Vergadering; en een stuk van de Berlijnse Muur.
Binnen hangt aan de ingang van de zaal van de Veiligheidsraad een kopie van Picasso's Guernica als wandtapijt op ware grootte, en een glas-in-loodraam van Chagall, Vrede, herdenkt Dag Hammarskjöld.
Philadelphia, San Francisco, de Black Hills van South Dakota, zelfs een eiland aan de Canadese grens: in 1946 hoopten ze allemaal de thuisbasis van de VN te worden. New York won, dankzij een schenking en een rivieroever vol slachthuizen.
Dat was Turtle Bay. Een projectontwikkelaar had er een futuristisch "X City" gepland, maar het geld kwam er nooit. John D. Rockefeller Jr. betaalde de grond en schonk die in december 1946 aan de VN.
Er was geen prijsvraag: de VN riep architecten uit tien landen bijeen, met Wallace Harrison als directeur. De vergaderingen waren stormachtig. Le Corbusier drukte zijn eigen Project 23 door en vroeg de jonge Oscar Niemeyer er geen in te dienen. Niemeyer deed het uiteindelijk toch, en het definitieve plan combineert beide.
Het complex was klaar in 1952. Légers twee muurschilderingen kregen meteen bijnamen: de ene lijkt volgens sommigen op Bugs Bunny, en president Truman noemde de andere "Scrambled Eggs".