Omschrijving
Het Vrijheidsbeeld is de kolossale koperen vrouw met een fakkel boven de haven van New York, op Liberty Island in de Upper New York Bay: een geschenk van het Franse volk, ingewijd in 1886 en lange tijd een symbool van welkom voor de immigranten die over zee aankwamen.
De enige manier om er te komen is de officiële veerboot van Statue City Cruises, vanaf The Battery in Lower Manhattan of vanuit Liberty State Park in Jersey City; privéboten mogen er niet aanmeren. Dezelfde veerboot stopt ook bij Ellis Island.
Het beeld zelf is 46 meter hoog, en van de grond tot de punt van de fakkel 93 meter. Van dichtbij vallen de details op: de plaat in haar linkerhand, met de inscriptie JULY IV MDCCLXXVI, de datum van de Onafhankelijkheidsverklaring, en de fakkel, waarvan de vlam bedekt is met 24-karaats goud.
Kijk bij haar voeten naar beneden voor de gebroken ketting en boei, een verwijzing naar de afschaffing van de slavernij na de Amerikaanse Burgeroorlog. Die is half verborgen onder het gewaad en vanaf de grond moeilijk te zien, dus veel bezoekers lopen er voorbij.
Met een sokkelticket ga je de basis in en naar het uitkijkniveau van de sokkel, net onder de voeten van het beeld, met uitzicht over de haven. De sokkel, ontworpen door Richard Morris Hunt, staat binnen de stervormige muren van Fort Wood, een oud legerfort.
De klim naar de kroon is het hoogtepunt, via een smalle trap in het beeld. Er mag maar een beperkt aantal mensen per dag naar boven, met een apart ticket dat je maanden van tevoren kunt boeken. De fakkel is sinds 1916 gesloten voor publiek.
Het Statue of Liberty Museum, voor iedereen op het eiland toegankelijk, vertelt hoe het beeld werd bedacht en gebouwd. Topstuk is de originele fakkel, die Liberty van 1886 tot 1984 droeg, samen met historische foto's, vroege schetsen en een theaterzaal met een vogelvlucht over het beeld.
Frankrijk betaalde het beeld, ontworpen door beeldhouwer Frédéric Auguste Bartholdi op een ijzeren geraamte van Gustave Eiffel; de Amerikanen moesten de sokkel bouwen. Het geld raakte op, totdat uitgever Joseph Pulitzer in zijn krant een inzamelingsactie begon en de naam van elke gever afdrukte: 120.000 mensen gaven, de meesten minder dan een dollar.
Het beeld kwam in 1885 in kisten uit Frankrijk aan. Toen het in elkaar was gezet, was het glanzend roodbruin, de kleur van nieuw koper; binnen twintig jaar hadden de lucht en de zee het groen gekleurd zoals het nu is.
Bij de inwijding bedekte een Franse vlag het gezicht, die aan het einde van een toespraak zou vallen. Bartholdi zag een pauze aan voor het einde en liet hem te vroeg vallen, en het gejuich maakte een einde aan de toespraak.
Niet missen
• De gebroken ketting aan haar voeten.
• De sokkel.
• De klim naar de kroon.
• De originele fakkel in het museum.
Wist je dat?
• Voordat het beeld klaar was, stond de arm met de fakkel zes jaar in Madison Square Park in Manhattan, om steun voor het project te winnen.
• De parade voor de inwijding was de eerste tickertapeparade van New York, toen handelaren van de New York Stock Exchange tickertape uit hun ramen gooiden.
• Het gedicht "The New Colossus" van Emma Lazarus, met de regels "Give me your tired, your poor", staat op een bronzen plaquette in het museum.
De enige manier om er te komen is de officiële veerboot van Statue City Cruises, vanaf The Battery in Lower Manhattan of vanuit Liberty State Park in Jersey City; privéboten mogen er niet aanmeren. Dezelfde veerboot stopt ook bij Ellis Island.
Het beeld zelf is 46 meter hoog, en van de grond tot de punt van de fakkel 93 meter. Van dichtbij vallen de details op: de plaat in haar linkerhand, met de inscriptie JULY IV MDCCLXXVI, de datum van de Onafhankelijkheidsverklaring, en de fakkel, waarvan de vlam bedekt is met 24-karaats goud.
Kijk bij haar voeten naar beneden voor de gebroken ketting en boei, een verwijzing naar de afschaffing van de slavernij na de Amerikaanse Burgeroorlog. Die is half verborgen onder het gewaad en vanaf de grond moeilijk te zien, dus veel bezoekers lopen er voorbij.
Met een sokkelticket ga je de basis in en naar het uitkijkniveau van de sokkel, net onder de voeten van het beeld, met uitzicht over de haven. De sokkel, ontworpen door Richard Morris Hunt, staat binnen de stervormige muren van Fort Wood, een oud legerfort.
De klim naar de kroon is het hoogtepunt, via een smalle trap in het beeld. Er mag maar een beperkt aantal mensen per dag naar boven, met een apart ticket dat je maanden van tevoren kunt boeken. De fakkel is sinds 1916 gesloten voor publiek.
Het Statue of Liberty Museum, voor iedereen op het eiland toegankelijk, vertelt hoe het beeld werd bedacht en gebouwd. Topstuk is de originele fakkel, die Liberty van 1886 tot 1984 droeg, samen met historische foto's, vroege schetsen en een theaterzaal met een vogelvlucht over het beeld.
Frankrijk betaalde het beeld, ontworpen door beeldhouwer Frédéric Auguste Bartholdi op een ijzeren geraamte van Gustave Eiffel; de Amerikanen moesten de sokkel bouwen. Het geld raakte op, totdat uitgever Joseph Pulitzer in zijn krant een inzamelingsactie begon en de naam van elke gever afdrukte: 120.000 mensen gaven, de meesten minder dan een dollar.
Het beeld kwam in 1885 in kisten uit Frankrijk aan. Toen het in elkaar was gezet, was het glanzend roodbruin, de kleur van nieuw koper; binnen twintig jaar hadden de lucht en de zee het groen gekleurd zoals het nu is.
Bij de inwijding bedekte een Franse vlag het gezicht, die aan het einde van een toespraak zou vallen. Bartholdi zag een pauze aan voor het einde en liet hem te vroeg vallen, en het gejuich maakte een einde aan de toespraak.
Niet missen
• De gebroken ketting aan haar voeten.
• De sokkel.
• De klim naar de kroon.
• De originele fakkel in het museum.
Wist je dat?
• Voordat het beeld klaar was, stond de arm met de fakkel zes jaar in Madison Square Park in Manhattan, om steun voor het project te winnen.
• De parade voor de inwijding was de eerste tickertapeparade van New York, toen handelaren van de New York Stock Exchange tickertape uit hun ramen gooiden.
• Het gedicht "The New Colossus" van Emma Lazarus, met de regels "Give me your tired, your poor", staat op een bronzen plaquette in het museum.