Omschrijving
De Saint Patrick's Cathedral is de grote katholieke kerk van New York, een neogotische kathedraal van wit marmer aan Fifth Avenue in Midtown Manhattan, recht tegenover het Rockefeller Center. Het is de zetel van de aartsbisschop van New York en de grootste neogotische katholieke kathedraal van Noord-Amerika.
Kijk eerst naar de voorgevel, waar de bronzen deuren aan Fifth Avenue worden geflankeerd door twee torens met spitsen van zo'n 100 meter hoog. In de noordelijke toren hangen negentien klokken. Binnen opent een lang schip zich tussen rijen kapellen, onder enkele tientallen glas-in-loodramen, met twee pijporgels en een crypte eronder.
Achter de apsis, richting Madison Avenue, werd de rustige Lady Chapel toegevoegd tussen 1901 en 1906. In de crypte onder het hoogaltaar liggen de aartsbisschoppen van New York en bisschop Fulton J. Sheen begraven. De kathedraal is 101 meter lang.
Toen aartsbisschop John Hughes in de jaren 1850 dit blok aan Fifth Avenue koos, was het allemaal rotsen, onaangelegde straten en een weeshuis. Hij was er zeker van dat er een stad omheen zou groeien. Op 15 augustus 1858 zagen 100.000 mensen hoe hij de eerste steen legde.
Toen raakte het geld op. In 1860 stonden de witte marmeren muren bijna vier meter hoog, en de Burgeroorlog stopte alles. Hughes overleed in 1864, voordat het werk werd hervat.
Het werd grotendeels afgebouwd met de giften van arme Ierse immigranten: een krant schreef dat het was gebouwd "niet uit overvloed van rijkdom, maar voor het grootste deel uit de giften van armoede". Het werd ingewijd in 1879 en de twee spitsen kwamen in 1888 erbij.
De architect, James Renwick Jr., bracht drie jaar in Europa door op zoek naar ideeën en liet zich vooral inspireren door de onvoltooide Dom van Keulen. De kathedraal werd pas in 1910 gewijd, nadat alle schulden waren afbetaald.
Door zijn ligging midden in Midtown is het een stop voor iedereen: toen het in 1979 zijn eerste honderd jaar vierde, kwamen er zo'n 6.000 mensen naar de zondagsmis, negentig procent van hen bezoekers.
Kijk eerst naar de voorgevel, waar de bronzen deuren aan Fifth Avenue worden geflankeerd door twee torens met spitsen van zo'n 100 meter hoog. In de noordelijke toren hangen negentien klokken. Binnen opent een lang schip zich tussen rijen kapellen, onder enkele tientallen glas-in-loodramen, met twee pijporgels en een crypte eronder.
Achter de apsis, richting Madison Avenue, werd de rustige Lady Chapel toegevoegd tussen 1901 en 1906. In de crypte onder het hoogaltaar liggen de aartsbisschoppen van New York en bisschop Fulton J. Sheen begraven. De kathedraal is 101 meter lang.
Toen aartsbisschop John Hughes in de jaren 1850 dit blok aan Fifth Avenue koos, was het allemaal rotsen, onaangelegde straten en een weeshuis. Hij was er zeker van dat er een stad omheen zou groeien. Op 15 augustus 1858 zagen 100.000 mensen hoe hij de eerste steen legde.
Toen raakte het geld op. In 1860 stonden de witte marmeren muren bijna vier meter hoog, en de Burgeroorlog stopte alles. Hughes overleed in 1864, voordat het werk werd hervat.
Het werd grotendeels afgebouwd met de giften van arme Ierse immigranten: een krant schreef dat het was gebouwd "niet uit overvloed van rijkdom, maar voor het grootste deel uit de giften van armoede". Het werd ingewijd in 1879 en de twee spitsen kwamen in 1888 erbij.
De architect, James Renwick Jr., bracht drie jaar in Europa door op zoek naar ideeën en liet zich vooral inspireren door de onvoltooide Dom van Keulen. De kathedraal werd pas in 1910 gewijd, nadat alle schulden waren afbetaald.
Door zijn ligging midden in Midtown is het een stop voor iedereen: toen het in 1979 zijn eerste honderd jaar vierde, kwamen er zo'n 6.000 mensen naar de zondagsmis, negentig procent van hen bezoekers.