Omschrijving
Het Solomon R. Guggenheim Museum is het museum voor moderne kunst aan Fifth Avenue, op de Upper East Side van Manhattan, in een wit spiraalvormig gebouw van Frank Lloyd Wright dat net zo beroemd is als wat erin hangt. De collectie telt zo'n 8.000 werken, en het gebouw is onderdeel van het bezoek.
Begin met de rotonde: kijk omhoog naar het dakraam, 29 meter boven de begane grond. Volg dan de helling, 432 meter lang, die zich om het open atrium windt. Wright vergeleek de vorm met een nautilusschelp, en de kunst volgt de bocht.
De collectie begon met abstracte kunst, dus zoek de Kandinsky's: de stichtingscollectie alleen telt er al meer dan 150. De Thannhauser Collection, op de bovenste verdiepingen van de "monitor", voegt Van Gogh, Manet en 32 werken van Picasso toe.
Toen Hilla von Rebay in 1943 Frank Lloyd Wright schreef over het toekomstige museum, dacht ze dat hij misschien al dood was. Hij was 76, springlevend, en had nog nooit een museum gezien dat "goed ontworpen" was. Ze vroeg hem om "een tempel van de geest, een monument". Het kostte hem 15 jaar.
Rebay was de schilderes die de mijnmagnaat Solomon R. Guggenheim van oude meesters naar abstracte kunst had gebracht, Kandinsky vooral. In de jaren veertig had de collectie een thuis nodig. Wat Wright tekende, leek op geen enkel museum daarvoor: geen rij kamers, maar één spiraal.
De collectie werd sinds 1939 getoond als het Museum of Non-Objective Painting, in gehuurde zalen aan 54th Street; de naam Guggenheim kwam in 1952, drie jaar na de dood van de oprichter.
De bouw was een strijd: tekorten in oorlogstijd, bouwvoorschriften van de stad en een directeur, James Johnson Sweeney, die uiteindelijk helemaal niet meer met de architect sprak. Wright overleed in april 1959, zes maanden voor de opening. Solomon Guggenheim was tien jaar eerder overleden.
Critici vergeleken het met een kurkentrekker, een wasmachine en een marshmallow; Solomons nicht Peggy Guggenheim zag "een enorme garage". Eenentwintig kunstenaars protesteerden tegen het ophangen van hun werk aan de gebogen wanden. In 2019 kwam het samen met zeven andere gebouwen van Wright op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Niet missen
• De rotonde en het dakraam.
• De helling.
• De Kandinsky's.
• De Thannhauser Collection.
Wist je dat?
• De helling werkt als een reusachtige boog en voorkomt dat de kolommen van de galerij naar binnen klappen.
• Een schrijver van de New York Daily Mirror zei dat het gebouw "in een museum moet worden gezet om te laten zien hoe gek de twintigste eeuw is".
Begin met de rotonde: kijk omhoog naar het dakraam, 29 meter boven de begane grond. Volg dan de helling, 432 meter lang, die zich om het open atrium windt. Wright vergeleek de vorm met een nautilusschelp, en de kunst volgt de bocht.
De collectie begon met abstracte kunst, dus zoek de Kandinsky's: de stichtingscollectie alleen telt er al meer dan 150. De Thannhauser Collection, op de bovenste verdiepingen van de "monitor", voegt Van Gogh, Manet en 32 werken van Picasso toe.
Toen Hilla von Rebay in 1943 Frank Lloyd Wright schreef over het toekomstige museum, dacht ze dat hij misschien al dood was. Hij was 76, springlevend, en had nog nooit een museum gezien dat "goed ontworpen" was. Ze vroeg hem om "een tempel van de geest, een monument". Het kostte hem 15 jaar.
Rebay was de schilderes die de mijnmagnaat Solomon R. Guggenheim van oude meesters naar abstracte kunst had gebracht, Kandinsky vooral. In de jaren veertig had de collectie een thuis nodig. Wat Wright tekende, leek op geen enkel museum daarvoor: geen rij kamers, maar één spiraal.
De collectie werd sinds 1939 getoond als het Museum of Non-Objective Painting, in gehuurde zalen aan 54th Street; de naam Guggenheim kwam in 1952, drie jaar na de dood van de oprichter.
De bouw was een strijd: tekorten in oorlogstijd, bouwvoorschriften van de stad en een directeur, James Johnson Sweeney, die uiteindelijk helemaal niet meer met de architect sprak. Wright overleed in april 1959, zes maanden voor de opening. Solomon Guggenheim was tien jaar eerder overleden.
Critici vergeleken het met een kurkentrekker, een wasmachine en een marshmallow; Solomons nicht Peggy Guggenheim zag "een enorme garage". Eenentwintig kunstenaars protesteerden tegen het ophangen van hun werk aan de gebogen wanden. In 2019 kwam het samen met zeven andere gebouwen van Wright op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Niet missen
• De rotonde en het dakraam.
• De helling.
• De Kandinsky's.
• De Thannhauser Collection.
Wist je dat?
• De helling werkt als een reusachtige boog en voorkomt dat de kolommen van de galerij naar binnen klappen.
• Een schrijver van de New York Daily Mirror zei dat het gebouw "in een museum moet worden gezet om te laten zien hoe gek de twintigste eeuw is".