Omschrijving
Het Chrysler Building is de art-decowolkenkrabber op de hoek van 42nd Street en Lexington Avenue, in Midtown Manhattan: 319 meter baksteen en staal, bekroond met glanzende stalen bogen en een naalddunne spits. In 1930 was het een paar maanden het hoogste gebouw ter wereld.
Het handelsmerk is de kroon: zeven getrapte bogen, bekleed met geribd, geklonken staal, die uitwaaieren als zonnestralen of de spaken van een wiel, doorboord door rijen driehoekige ramen. 's Nachts worden de ramen omlijst door licht en loopt de top uit in een slanke naald.
Lager is het gebouw een eerbetoon aan de auto. Op de hoeken van de 31e verdieping staan reusachtige motorkapornamenten in de vorm van de gevleugelde helm van Mercurius, boven een fries van wieldoppen en spatborden; op de 61e verdieping buigen adelaars zich over de straat als de waterspuwers van een gotische kathedraal.
De lobby, lange tijd het enige deel van het gebouw dat open was voor publiek, is een etalage van art-decoluxe: wanden van rood Afrikaans graniet, vloeren met banen geel travertijn uit Siena, zacht licht dat door marmer en amberkleurig onyx valt, en deuren en winkelpuien van gepolijst staal.
Boven je hoofd strekt zich Transport and Human Endeavor uit, een plafondschildering van 34 meter lang van Edward Trumbull, in oker en goud, met vliegtuigen, gloeiende staalovens en het gebouw zelf. De liftdeuren zijn ingelegd met hout in een lotusmotief, en elke liftcabine heeft haar eigen combinatie van houtsoorten.
Walter Chrysler, de baas van het autobedrijf, betaalde de toren zelf, als investering voor zijn kinderen. De hoogte was het resultaat van een race: architect William Van Alen streed met 40 Wall Street om de titel van hoogste gebouw ter wereld, en zijn rivaal bleef zijn plannen verhogen.
Dus liet Van Alen in het geheim een spits van 38 meter in de top van het gebouw in elkaar zetten. In oktober 1929 werd die in zo'n 90 minuten op zijn plaats gehesen, waarmee het gebouw zowel 40 Wall Street als de Eiffeltoren voorbijstak: het eerste bouwwerk ooit dat hoger was dan 300 meter.
Het record hield 11 maanden stand, tot het Empire State Building in 1931 openging. Ook Van Alen bracht de overwinning weinig geluk: Chrysler weigerde zijn honorarium te betalen, en de rechtszaak die volgde maakte, samen met de Grote Depressie, een einde aan zijn carrière als architect.
Het handelsmerk is de kroon: zeven getrapte bogen, bekleed met geribd, geklonken staal, die uitwaaieren als zonnestralen of de spaken van een wiel, doorboord door rijen driehoekige ramen. 's Nachts worden de ramen omlijst door licht en loopt de top uit in een slanke naald.
Lager is het gebouw een eerbetoon aan de auto. Op de hoeken van de 31e verdieping staan reusachtige motorkapornamenten in de vorm van de gevleugelde helm van Mercurius, boven een fries van wieldoppen en spatborden; op de 61e verdieping buigen adelaars zich over de straat als de waterspuwers van een gotische kathedraal.
De lobby, lange tijd het enige deel van het gebouw dat open was voor publiek, is een etalage van art-decoluxe: wanden van rood Afrikaans graniet, vloeren met banen geel travertijn uit Siena, zacht licht dat door marmer en amberkleurig onyx valt, en deuren en winkelpuien van gepolijst staal.
Boven je hoofd strekt zich Transport and Human Endeavor uit, een plafondschildering van 34 meter lang van Edward Trumbull, in oker en goud, met vliegtuigen, gloeiende staalovens en het gebouw zelf. De liftdeuren zijn ingelegd met hout in een lotusmotief, en elke liftcabine heeft haar eigen combinatie van houtsoorten.
Walter Chrysler, de baas van het autobedrijf, betaalde de toren zelf, als investering voor zijn kinderen. De hoogte was het resultaat van een race: architect William Van Alen streed met 40 Wall Street om de titel van hoogste gebouw ter wereld, en zijn rivaal bleef zijn plannen verhogen.
Dus liet Van Alen in het geheim een spits van 38 meter in de top van het gebouw in elkaar zetten. In oktober 1929 werd die in zo'n 90 minuten op zijn plaats gehesen, waarmee het gebouw zowel 40 Wall Street als de Eiffeltoren voorbijstak: het eerste bouwwerk ooit dat hoger was dan 300 meter.
Het record hield 11 maanden stand, tot het Empire State Building in 1931 openging. Ook Van Alen bracht de overwinning weinig geluk: Chrysler weigerde zijn honorarium te betalen, en de rechtszaak die volgde maakte, samen met de Grote Depressie, een einde aan zijn carrière als architect.